Midden op het marktplein van het feestelijke boerenerf blaken de aardappelen van eigen bodem. Verderop pronken de paprika’s en in de hoek worden bezoekers aan tafel geroepen richting het volrijpe veld. Vandaag haalt theatergroep Suburbia de oogst van veertig jaar Flevoland op. Iedereen mag de vruchten komen plukken.
“Mijn naam is Soufiane en ik kom uit Lelystad. Ik ben acteur. Mocro Maffia, weet je wel?” Vanuit de schaduwen van de stad treedt hij net na het middaguur in het volle daglicht om zijn fris beregende en vruchtbare geboortegrond tot op de bodem uit te diepen. Laag voor laag, vraag voor vraag. “Ik verzamel verhalen voor mijn moeder. Nu heb gehoord dat hier vroeger ook een soort auditie gehouden werd.” Zijn tegenspelers onder wie Tanja Jess (Goede Tijden Slechte Tijden, Flikken Maastricht) en Ferdi Stofmeel (De Beentjes van Sint Hildegard, Rokjesdag) knikken. “Je kunt het beter een selectie noemen,” vinden ze. “Er kwamen mannen aan de deur die je kastjes opentrokken en vrouwen die bekeken of je wel schoon genoeg was.” Pas dan konden de smetteloze handen uit de mouwen. Woelend in de donkere aarde. “Maar weet je wie het echte werk doet?” Boven het hoofd van Soufiane Mousoulli spreidt een vliegtuig ronkend zijn vleugels boven het veld. “De pendelaar! Een grote regenworm die gangetjes graaft in de bodem, waar het grondwater goed doorheen kan trekken!”
Voorproefje
De opbrengst boven het maaiveld bezinkt meteen weer onder de oppervlakte. Deze keer in meer dan honderd hongerige magen. “Een voorproefje,” verklaren de makers van Suburbia, die nog even gezellig nakauwen op het kakelverse scenario. Voedsel verbindt hen vanmiddag met alle andere aanwezigen. “Elk van de speciale Flevoland-hapjes die vandaag worden geserveerd, zijn vernoemd naar een gemeente en gemaakt met lokale producten.“ Dat smaakt natuurlijk naar meer. In de grote schuur aan het andere einde van het kavelpad worden de bezoekers gelukkig op hun wenken bediend. “Wilt u een stukje hartige taart met gekaramelliseerde ui, tijm en gehakt? Of liever aardappelsalade met gerookte zalm van Urk met Almeerse mosterd? De aardappelen zijn pas deze week geoogst.”
Bodemisch boeren
Gretig wippen de bezoekers deze dagverse delicatessen over de tong. Ook buiten wordt goed geboerd. Niet alleen biologisch bekeken, maar ook bodemisch gemeten. “Wij halen alle benodigde mineralen voor onze aardappels uit de grond,” vertrouwt een oudere ondernemer het belangstellende groepje toehoorders aan zijn kraam toe. “De vruchten beoordelen we met name op basis van de voedingswaarde. Deskundigen hebben testen uitgevoerd en zeiden dat ze nog nooit eerder resultaten als de onze hadden ontdekt.”
Geworteld in de polder
Langs zijn standplaats stuwt de wind door de weelderige bladerkronen van de bermbomen. De kruinen bieden een beschermend afdakje voor de grote witte letters die hier deze zaterdagmorgen zijn neergestreken en in de woorn ‘Wij Flevoland’ een gevoel van gemeenschap uitspellen. Een gemeenschap waarmee ook opgetogen gast Arjen Gerritsen zich steeds meer verbonden voelt. In de open ruimte tussen de kramen overziet hij aan het begin van de middag het vroegste gezelschap van bezoekers. “Het is een eer om hier op boerderij Saalland bij Lelystad het veertigjarig bestaan van Flevoland te mogen vieren,” spreekt de commissaris van de Koning feestelijk. Een stevige bries woelt door zijn haren. “Velen van u zijn diep geworteld in de polder. We kunnen het over techniek hebben, over landbouw, over wonen of over energie, maar hier ligt de oorsprong van onze provincie. De oersprong, zou ik bijna zeggen. We weten niet wat de toekomst brengt, maar kerkvader Maarten Luther zei vroeger al: als ik wist dat morgen mijn laatste dag zou zijn, zou ik vandaag nog een boom planten.”
Pruimenboom
Die woorden zal gedeputeerde Sjaak Simonse vast goedkeurend hebben aangehoord. Hij ziet vanuit het publiek hoe de directeur van Omroep Flevoland samen met de commissaris een kleine pruimenboom in hun midden plaatst. Precies zo’n exemplaar als ook Saalland in de omringende proeftuin heeft staan Twee jonge kinderen stappen met een licht bedeesde blik, maar een trotse glimlach naar voren. Zij mogen die boom binnenkort zomaar mee naar hun school De Wingerd en De Regenboog in Lelystad nemen om vlakbij hun nieuw betrokken pand te planten in hun aankomende moestuin. Maar eerst hobbelt het stekje onder het toeziend oog van moeder nog even mee naar het veld, waar Ferdi Stofmeel zich inmiddels in de rol van boer Bas verweert tegen twee hooggeplaatste heren van Defensie. Hoge bomen vangen nu eenmaal veel wind. Maar lang niet genoeg om de concertlezing van schrijfster Eva Vriend, sopraan Klaartje van Veldhoven en Rene Bekkers te overstemmen. Zij voeren een groepje welwillende wandelaars tijdens een rondleiding door de proeftuin mee naar het gebied tussen oude zee en nieuw land. Ondertussen houdt Kees Roorda een goed gesprek op gang, waarin Flevoland de boventoon blijft voeren. Alleen al omdat ook singer-songwriter Joy Schouten vanuit de tent haar stem laat horen.
Appeltje voor de dorst
Tegen de tijd dat de inmiddels binnenlopende avondgasten hun kunsten mogen vertonen tijdens een theaterworkshop, de DJ zijn draaitafel heeft uitgestald en heel de marktmenigte is aangeschoven voor een gezamenlijke maaltijd, zullen de twee kinderen al lang vertrokken zijn. Weliswaar licht verwaaid, maar met een goed gevulde tas. Net als andere bezoekers trouwens. De gezonde groenten die hen bij de uitgang toeglanzen, zijn kostelijke appeltjes voor de dorst. Of beter: het is een Flevolands uitje om mee naar huis te nemen. En morgen de boer mee op te gaan.
.png)
Fotografie: Lucy de Nooij